Sen yokken gittim

    Korkularimin üstüne
    Hiç ardima bakmadim
    Gümüs siirler yazdim sen yokken
    Çok yangin çikti yüregimde
    Küllerini bile savurmadim
    Irak denizlerin firtinasiydim
    Uzak iklimlerin sert rüzgarlari
    Kulaçlarken denizinde gurbeti
    Kanli savaslarim,
    Belali sevdalarim olmadi hiç
    Ama hep sustum,
    Hep agladim, hep yandim sen yokken.
    Bekliyorum dönüsünü yeniden,
    Bir gelsen,
    Hayatin önünden alsan beni
    Bir gelsen,
    Sellerin önünden alsan beni
    Bir gelsen,
    Ölümlü düslerimden alsan beni.
    
    Çok durdum günese karsi bir basima
    Savrulurdum rüzgarlarinda sensizlik denizinin
    Sen yokken,
    Az dolasmadim gönlümün kuytularinda
    Üsüyen karanfilim simdi burusuk parmaklarda
    Bir kiragi ayaziydim gecenin kollarinda
    Zifirlerinde sadece ben üsürdüm.
    Hiç aldirmadim esen rüzgara
    Hiç dinlenmis bir yürekle çikmadim ortaya
    Yinede hiç yikilmadim giden trenlerin ardindan
    Ama bütün yanginlar beni yakti önce
    Hep ortasinda kaldim vurgunlarin
    Vurgun nedir ki? deme
    Bir babanin serzenisi nasilsa öyle
    Bayraklari indirilmis,
    Bozguna ugramis bir hisardim sen yokken
    Hep sustum,
    Hep yandim, hep agladim sen yokken.
    Bir gelsen,
    Yanginlardan alsan beni,
    Bir gelsen,
    Dünyalarimdan alsan beni,
    Bir gelsen,
    Safaksiz gecelerden alsan beni,
    Ama ne zaman gelsen,
    Aksam kizili gözlerimle bulacaksin beni.

  By  MesuT